ziaziany☆* View my profile

เซียซัง กับ นางสาว ก.

posted on 05 Nov 2011 13:04 by crezia in ATTITUDE directory Diary
ไม่น่าเชื่อว่าเราจะอัพบลอกแบบไม่ใช่คอมมูติดๆกันสองบลอกเลย
แต่ก็อัพไปแล้วล่ะ ฮา
(แต่ถึงจะว่างั้นงี้ แต่จริงๆ รูปที่แปะในบลอกมันก็ลูกๆในคอมมูเราอยู่ดี 555)
เอนทรี่นี้จะว่าด้วยความคิดเป็นหลักนะคะ แล้วก็เป็นเรื่องของเราล้วนๆด้วย
ซึ่งมันก็อาจจะน่าสนุกหรือน่าเบื่อสำหรับใครบ้างเราก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ก็เป็นสิ่งที่เราอยากจะเขียนดูค่ะ
แต่ถ้าใครไม่ชอบอ่านเรื่องแบบนี้จะไม่อ่านก็ได้ค่ะเราเข้าใจ ฮาา
(แต่ถ้าอ่านก็เอาให้คุ้มเลยนะคะเราตั้งใจพิมพ์ 5555)
 
 
เพราะงั้นแล้วเอนทรี่ชื่อประหลาดๆนี้ก็คือพูดถึงความคิดเราแหละค่ะ
 
แบบว่าที่อัพเอนทรี่นี้เพราะเกิดจากที่เราได้คุยกับแม่แล้วก็พี่สาว พูดถึงตัวเองตอนเด็กๆ ตัวเองในปัจจุบัน แล้วก็อะไรหลายๆอย่าง มันก็เลยทำให้เราได้นั่งคิดอะไรต่อไปเรื่อยๆจนเกิดเอนทรี่นี้ขึ้นมาค่ะ
(น้ำมาพาจิตตกและฟุ้งซ่านด้วยค่ะ 55)
 
เซียซัง.....
เวลาเราวาดรูป อัพบลอก หรือทำอะไรผ่านอินเตอร์เน็ตเราจะใช้ screen name ว่า zia ค่ะ
หรือเอาจริงๆอาจจะพบๆด้ในชื่อ lucrezia,crezia,ziaziany หรืออะไรก็แล้วแต่ แต่จุดร่วมมันคือคำว่าเซียค่ะ ฮาา
(เพราะบางทีมันก็แอบมีชื่อซ้ำบ้างเลยต้องมีหลายๆแบบ)
เอาล่ะเซียคือตัวเราเองแล้ว อิ นางสาว ก. นี่ใคร?
นางสาว ก. นี่ก็คือตัวเราอีกเหมือนกันค่ะ
บางคนที่เข้ามาในบลอกนี้อาจจะรู้จักเราแล้ว เรามีชื่อจริงขึ้นต้นด้วย ก ค่ะ แต่ชื่ออะไรไม่บอกแล้วกันเอาเป็นว่าชื่อโหลมาก 555
 
ไม่รู้จะมีใคจับใจควา/เดาอะไรจากข้างบนได้บ้างนะเนี่ย ฮา..
สรุปจากข้างบนก็คือว่า ทั้งเซียซังแล้วก็นางสาว ก. ก็คือตัวเราทั้งนั้นแหละค่ะ
เซียคือช่วงที่เราอยู่ในโลกอินเตอร์เน็ต นางสาว ก. คือเราที่อยู่ในโลกที่เป็นชีวิตทั่วๆไป
 
 
สำหรับคนที่รู้จักเราจากคอมมูหรือเข้าบลอกเรามาสักระยะคงจะรู้จักตัวละครของเราบ้าง
จากการสังเกตของเราเอง เรามีความรู้สึกว่า เซีย กับ นางสาว ก. เนี่ย
คล้ายๆกับตัวละคร 2 ตัวที่เราเข้าไปเล่นบ่อยๆนิดหน่อย เลยขอใช้มาเป็นตัวแทนแล้วกันค่ะ
(คืออาจจะไม่ได้ลงล็อดว่าเหมือนเป๊ะทุกตัวแต่คล้ายค่ะ)
 
เราขอเริ่มจากตัวเราในชีวิตประจำวันก่อน
 
 
ตัวเราที่เราแทนว่า นางสาว ก. เนี่ย เราขอใช้ ชิเอน เป็นตัวแทนค่ะ
 
เราไม่ใช่สาวสมบูรณ์แบบขนาดชิเอนนะ(เพราะในชีวิตจริงมันเป็นได้ยากไม่เหมือนเวลาสร้างตัวละคร) แต่จริงๆเราเป็นคนมีความทะเยอทะยานสูงน่ะ แล้วก็มีความพยายามสูงด้วย(ถ้าเป็นเรื่องทีเราจะพยายาม)
 
สมัยเด็กๆเราจะเอาจริงเอาจังมากกว่านี้ด้วยล่ะค่ะ คือสมัยเด็กๆเราก็นิสัยไม่คค่อยดี เรียนเก่ง(ตอนเด็กเคยเก่งแต่ตอนนี้ไม่ค่ะ 55) แล้วเราก็ทำตัวเป็นผู้มหญ่เกินวัยด้วย(ตรงนี้ดูเป็นสไตล์ชิเอน /แต่ตอนนี้เราอยากจะกลับเป็นเด็กจังเลย ฮาา)
 
ปกติเราจะเป็นคนเงียบๆ พูดน้อยมากแล้วก็ทำหน้าเฉยๆตลอด แลดูเหมือนคนไม่ชอบเข้าสังคม เราชวนคนอื่นคุยไม่เก่งเท่าไหร่เพราะรู้สึกว่าไม่รู้จะพูดอะไรถ้าไม่มีเรื่องอยากจะพูด
 
สรุปแล้วก็คือ จริงๆเราเป็นพวกแคร์ภาพพจน์ของตัวเอง ชอบทำให้ตัวเองเป็นคนที่ดูดีอยู่ในสังคมปกติ
แล้วก็คิดว่าพยายามจะดูแลตัวเองให้ดีที่สุด (แต่จริงๆก็ไม่ได้ทำอะไรได้เท่าไหร่หรอกค่ะ 55)
 
สิ่งที่รู้สึกว่าขาดไปก็คือ จริงๆก็อยากจะเป็นคนที่มีเพื่อน อยากคุยกับคนนั้นคนี้แบบสนิทๆได้มากกว่านี้ แต่พอเอาเข้าจริงๆก็ทำไม่ค่อยจะได้
 
 
เพื่อชดเชยสิ่งที่ขาดไป ก็เลยมีมาเพิ่มอีกคนึงที่มาชดเชยสิ่งนั่นค่ะ
เซีย นี่เราขอแทนด้วย ราเนีย (ถ้าไม่รู้จักลองจิ้มไปอ่านดูได้ค่ะ แต่น่าจะรู้จักกันพอประมาณแหละเนอะ)
 
ราเนียเป็นพวกที่ดูเหมือนจะคุยง่าย เข้ากับคนง่าย -- ใช่แล้ว จริงๆเราก็อยากจะเป็นแบบนั้นเหมือนกันแต่ท่าทางเราจะเป็นได้เฉพาะเวลาที่เราได้อยู่ในเรื่องที่เราสนใจเพราะงั้นอะไรๆเลยดูง่ายไปหมด
 
รั่ว เสื่อ ไร้สาระ และแอบหื่น (แน่นอนว่าเวลาที่เราเล่นอะไรแบบนี้มักจะมีคนเล่นด้วย เป็นคล้ายๆกันมันก็เลยเหมือนเราเองก็ได้ปลดปล่อยสิ่งที่ปกตอเราเก็บไว้ลึกๆไง กร๊ากกก)
 
นอกจากจะแลดูเป็นคนง่ายๆแล้ว ยังเป็นพวกที่ถ้าบ้าอะไรแล้วก็บ้าซะไม่มีอะ มีความอดทนและพยายามมาจากไหนไม่รู้ที่จะไล่ตามสิ่งนั้นที่ไม่รู้ว่าจะตามทันเมื่อไหร่เหมือนกัน (สำหรับเราแล้วชัดๆเลยก็คือเรื่องวาดรูป เราไม่รู้เหมือนกันนะว่าทำไมเราถึงได้มีความพยายามที่จะทำมันขนาดนี้ มันไม่ได้เป็นเรื่องที่เราทำได้ดีกว่าใครๆหรอก แต่ที่รู้ๆคือเราทำแล้วมันนมีความสุขมากๆ)
 
แต่บางทีก็บ้ามากไปนะ...(บางทีเราก็เผลอปล่อยให้หลักเหตุผล หรือลำดับความสำคัญโดนกลืนลงไปเหมือนกัน แบบว่าพอเป็นอะไรที่เราชอบแล้วก็มีความสุขที่ได้ทำบางทีเราก็เลยเผลอใจให้มันมากไป กร๊ากก XD)
 
เป็นคนมั่นใจในตัวเองสูง กล้า (แน่นอนว่าปกติแล้วถ้าไม่ได้เจอหน้านั่งอยู่หน้าคีย์บอร์ดเนี่ยคนเรามักจะกล้าทำในบางเรื่องที่ปกติไม่กล้าค่ะ /ส่วนเรื่องมั่นใจนี่ก็คงเหมือนกับตัวเราปกติแหละ)
 
 
ที่พูดมาจริงๆทั้งหมดก็คือตัวเรานั่นแหละค่ะ
แน่นอนว่าตัวละครที่เราสร้างมาเล่นคอมมูก็มีส่วนที่นิสัยเหมือนเรา ไม่ใช่ว่าทุกอย่าง แต่ต้องมีจุดทีคล้ายๆเราอยู่บ้างแหละ สักอย่างสองอย่าง /แล้วก็ไม่ใช่ค่สองคนที่เราวาดมาเป็นตัวแทนนะคะทุกคนเลยจริงๆ
 
ที่สำคัญต่อเราจริงๆคือ เราจะต้องรักษาสมดุลระหว่าง 2 คนนี้เอาไว้
 
แต่ว่า......
 
 
ตอนนี้สมดุลมันโคตรเอียง 555555555555555555555555555555555555 ;{};
 
 
มองตัวเองที่เริ่มไหลตามสิ่งที่ชอบอย่างควบคุมไม่ได้
เรายังเด็กและกำลังจะโตวววววววววววววววววว
 
ดิชั้นต้องโตค่ะ พรากกกกกกกกก
 
(สารภาพว่าเกรดตกฮวบเลยอ่ะค่ะเทอมที่ผ่านมา ฮาาาา เพราะเนื้อหาที่เราเรียนมันก็ยากขึ้นด้วยแหละ ถ้าเราไม่พยายามมากขึ้นตามมันก็จะเป็นแบบเน้ อาล่ะเพราะงั้น)
 
สรุปแล้วเราเฉลยเลยว่าเรื่องที่เราคุยๆกับแม่นี่คือเรื่อง เรียนแล้วก็หลายๆเรื่อง
จริงๆการวาดรูปให้อะไรกับเรามากมายเลยค่ะ
ทำให้เราเจอเพื่อนที่ดี ทำให้เราปลดปล้อยบางอย่างท่บอกใครไม่ได้ ทำให้เราเครียดและหายเครียด
แต่บางทีเวลาได้อะไรมาก็แอบเสียอะไรไปโดยไม่รู้ตัวเหมือนกัน
เพระบางทีมันก็ทำให้เราละเลยบางอย่าง
บางทีก็ละเลยงานบางอย่างที่ไม่อยากทำ บางทีก็อาจจะเผลอละเลยคนรอบข้างไป
 
เพราะงั้นแล้วการทำให้มันสมดุลเป็นสิ่งที่สำคัญอย่างยิ่งเลยค่ะ
แม่บอกเราเสมอว่า ถ้าเราทำอะไรได้มากขึ้นความรับผิดชอบเราก็จะมากขึ้นตามไปด้วย
 
เอาล่ะเพราะงั้นเราก็ต้องพยายามต่อไป
และยังต้องเหนื่อยต่อไปเพราะเราไม่อยากทิ้งทั้งคู่
 
เอาล่ะยังไงเราก็คิดว่ามันคงจะคุ้มค่านะ.....;{};
จะพยายามให้ดีที่สุดค่ะ
 
จริงๆจิตตกแล้วมาพิมพ์จนตอนนี้หายตกแล้วล่ะค่ะ เอาล่ะ....
ก่อนพิมพ์ตั้งใจจะเขียนห้มีสาระกว่านี้สุดท้ายมันก็เป็นเอนทรี่บ่น 5555
แต่อาจจะทำให้หลายๆคนรู้จักตัวเรมากขึ้นนะคะ ฮาา
 
 
น้ำท่วมจนตอนนี้หยุดเรียนมาเกือบจะเป็นเดือนแล้ว แงง จะเป็นไงต่อไปนะ..
//เอนทรี่ต่อไปคงได้อัพเควสเพ้อซะที แงง
 

Comment

Comment:

Tweet

อ่านจบ..แต่ไม่รู้จะเมนท์อะไรดี 555+ (ไม่สามารถเรียบเรียงความคิดออกมาเป็นคำพูดได้ Orz)

บางส่วนก็เป็นกับเราเหมือนกันค่ะ

เทอมที่แล้วเกรดเราก็ตกเหมือนกันด้วย *พราก*

เอาเป็นว่า

ยินดีที่รู้จักนะคะ ทั้งนางสาว ก. และเซียซัง

หลังจากนี้ก็พยายามเข้านะคะ สู้ๆ !!

เราก็จะพยายามเหมือนกัน \\>w<//

#3 By Firo on 2011-11-06 05:18

อืมมม,,ไม่เหมือนการบ่นนะ
เหมือนเป็นการคุยกับตัวเองผ่านบลอคมากกว่า พี่เข้าใจในอารมณ์
เพราะในวัยเรียนพี่เคยเป็นมาก่อนจริงๆ การที่เราจะเทอะไรให้ในสิ่งที่เรารักในช่วงเวลาหนึ่ง
พี่ว่ามันอาจจะไม่ดีตรงที่เกรดเสีย(เพราะพี่เคยเป็น) แต่ว่า,,เมื่อมามองในจุดตรงนี้ (ตรงที่พี่ทำงานแล้ว)

พี่บอกเลยว่า "ช่วงเวลามหาลัย และได้ทำในสิ่งที่เราชอบมากๆ" มันเป็นเรื่องที่มีคุณค่าต่อความทรงจำเลยทีเดียว....
การที่คนเราจะทำสองอย่างไปพร้อมๆกันแล้วดีทั้งสองอย่างมันมีน้อยคนนะที่ประสบความสำเร็จ
พี่คงบอกไม่ได้ว่าเซียควรจะทำอย่างไร

แต่พี่บอกได้แค่ว่า เมื่อผ่านจุดนี้,, ในอนาคตเมื่อย้อนกลับมา จะรู้สึก "คิดถึง" ตรงเวลานี้แบบคันๆแกมเหงาเลยทีเดียว

เทอมหน้าสู้ๆ,, มันต้องผ่านไปได้ ชีวิตยังต้องก้าวเดิน เดี๋ยวเรื่องร้ายๆ ก็ผ่านไปเอง ไฟโตะ!
//พี่ก็หยุดทำงานได้นั่งเล่นเหมือนปิดเทอมเหมือนกันคะ

#2 By Where is My Dream?! on 2011-11-06 00:38

5555 ไม่น้า เราไม่มองว่ามันเป็นการบ่นหรืออะไร

สิ่งที่ตัวน้อง ก. มีน้อย คือความกล้าได้กล้าเสีย
แต่เมื่อมีอันนั้นน้อยก็ต้องมีซัมติงเยอะใช่ม้า แน่นวอนนน
ทุกอย่างมีคู่ของมัน ข้วหัวขั้วปลาย
เหมือนตราชั่งอันนั้น 555

ไอ้เรื่องดีไม่ดีนี่เป็นปัญหาโลกแตกมาก 55 ซีเรียสแค่พอให้เรารู้จักความขมเน่อ
เวลากินอะไรหวานๆจะได้รู้สึกถึงความแตกต่าง ชีเว้ตตมีรสชาติ !!!

ถ้าให้เรามอง เราว่ามันก็ไม่ได้เอนหรอกนะ
ตาชั่งของหนูและทุกคนก็ยังคงเที่ยงตรงเสมอเหมือนยุคแรกเคลอด

บางทีการมานั่งพิจารณาตัวเอง ทำความรู้จักตัวเองให้มากๆ
ก็ไม่ได้เลวร้ายเสมอไปเนอะ double wink

จัสต์ ไฟต์ ! ยู สติล อะไลฟ์

#1 By Pupu Meteor on 2011-11-05 17:48